Positief Atheïsme

Peter van Montfoort    Click here for this article in English

   “Blasfemie is een etiket door bijgeloof op gezond verstand geplakt. Wie religie onderzoekt zoals hij ieder terrein van wetenschap onderzoekt wordt blasfemist genoemd. Wie ook maar een priester tegenspreekt; wie ook maar de onbeschaamdheid heeft zijn eigen verstand te gebruiken; wie ook maar moedig genoeg is zijn eerlijke opinie uit te spreken, is een blasfemist.”

Robert G. Ingersoll (1833-1899)

   Verontrustend nieuws. In het jaar onzes Heeren 2010 heeft de regering van de Ierse Republiek, ongetwijfeld op aansporing van degenen die tientallen jaren lang de aan hun zorg toevertrouwde kinderen seksueel misbruikten, zonder zelfs de bevolking democratisch te raadplegen, haar inwoners in de Duistere Middeleeuwen terug gestort. Ongelooflijk, voor een land dat zo dicht tegen de westelijke beschaving aanligt, maar het moet toch waar zijn. Zelfs Reuter bevestigt het, zij het met verbijstering. Vanaf nu kan het zogenaamde misdrijf van blasfemie in deze achtergebleven maatschappij beboet worden tot aan het hemelse bedrag van 25.000 euro.

   Bij nader inzien moet dit ons echter niet verbazen. Want in een land waar de bisschoppen altijd het Heilig Sacrament van Priesterlijke Penetratie goedkeurden, en de verantwoordelijke autoriteiten net zo terloops negeerden dat routinematig habijten werden gehesen om van afschuw verlamde kleine jongetjes te verkrachten en voor het leven te merken, is natuurlijk zo ongeveer alles mogelijk. Zelfs het bespottelijk maken van eigen land zonder dit te realiseren.

   Laten we deze verschrikkelijke misdaad van blasfemie eens nader bekijken.

   Maar laat me eerst, voor de niet ingewijden, het beweerde slachtoffer en zijn aanhangers voorstellen. Christenen zijn sinds hun ontvankelijke kinderjaren geïndoctrineerd door anderen die vroeger op hun beurt net zo misleid werden, dat er een machtige god in de hemelen woont, waar dat ook moge zijn. Daar is hij zijn hele leven – dat begin noch einde kent – al geweest. Op zekere dag in die oneindige tijdspanne, en waarschijnlijk omdat hij het zat was altijd maar alleen te zijn, heeft hij uit uiterste verveling maar eens het universum en onze aarde geschapen, met alles er op en er aan, en sindsdien heeft men nooit meer iets van hem gehoord. Ik zal u de details besparen, het gaat snel vervelen. Er bestaan mooiere mythen, zie Homerus.

   Deze god, zo wordt christenen verteld, is niet alleen eeuwig; hij is bovendien ook almachtig, alwetend, alziende en bezit oneindige wijsheid. En boven alles, hij houdt van ons! Maar laten we hem dat zelf laten vertellen, want hij liet een boek over zichzelf schrijven.

   'Als u niet naar de HERE uw God luistert en deze wetten die ik u vandaag geef, niet wilt gehoorzamen, zullen al deze vervloekingen over u komen: U zult vervloekt zijn in de stad en in het veld; vervloekt zal uw fruit en brood zijn; u zult de vloek dragen van een onvruchtbare moederschoot; uw oogsten zullen vervloekt zijn en er zal een vloek rusten op de vruchtbaarheid van uw vee en kudden; vervloekt zult u zijn waar u binnenkomt en waar u naar buiten gaat. Want de HERE Zelf zal Zijn vloek over u laten komen. U zult in verwarring raken en alles wat u onderneemt zal mislukken, totdat u uiteindelijk bent vernietigd, omdat u hebt gezondigd door Hem te verlaten. Hij zal ziektes onder u sturen, die u zullen uitroeien in het land dat u op het punt staat binnen te trekken en in bezit te nemen. Hij zal u straffen met tuberculose, koorts en infecties. Er zal een hittegolf komen en uw oogsten op het veld zullen door droogte worden vernietigd. Al deze plagen zullen aanhouden tot u omkomt.' (Deuteronomium 28:15-22)

   En zo gaat die zoetsappige liefdesverklaring maar door en door, en er is nog veel meer van dit fraais. Maar u krijgt nu het idee wel. Maar al die tedere liefde doet er hier niet zo veel aan toe, niet in de context van blasfemie.

   Het is die almacht die we nader moeten bekijken. Laten we die eens vanuit de optiek van de gelovigen bekijken. U zou het voor vanzelfsprekend aannemen dat zij zouden geloven dat zo’n almachtig en alwetend personage heel goed zelf zijn eigen boontjes kan doppen, zonder hulp van anderen. Men kan tenslotte moeilijk het scheppen van een heel universum overtreffen, vindt u niet? Dus als een eenvoudig mensje hem tegen de haren in strijkt, moet hij toch wel in staat zijn daar zelf iets tegen te doen, denkt u niet?

   En toch is dit het punt waar de hardnekkige gelover iets van zijn geloof begint te verliezen. Het is duidelijk dat hij  in het diepst van zijn hart niet helemaal overtuigd is dat de Almachtige voor zichzelf kan opkomen, dus wil hij het op zichzelf nemen de heiden te straffen. Vanuit zijn gezichtspunt is dat niet onredelijk. Want niemand heeft ooit gezien dat waar dan ook iemand voor blasfemie gestraft werd door de Almachtige zelf. Een vreselijk vermoeden steekt de kop op. Zou de geestelijkheid ze kunnen hebben misleid? Geen wonder dat de vrome gelovige hierdoor zo van streek raakt, dit moet een verschrikkelijke teleurstelling zijn na al dat geroep over almacht. Hoeveel meer van wat de geestelijkheid altijd heeft verkondigd zou dan gelogen zijn? Maar dat gevoel moet natuurlijk onderdrukt worden, want het is gelovigen niet toegestaan zelf te denken. Die gedachten worden ingegeven door de duivel, is ze altijd voorgehouden. Om het gemoed van deze bittere frustratie te bevrijden rest hen dan niets anders dan, ‘Hang die heiden op!’

   Laten we nu het probleem eens van binnenuit benaderen. Wat halen de verspreiders uit de grootste en meest succesrijke zwendel aller tijden? Natuurlijk zijn zij er zich terdege van bewust dat het hele systeem gebaseerd is op de verbeelding van barbaarse geesten, van een paar nomadische Hebreeuwse stammen die zo’n vijfentwintig eeuwen of langer terug in de woestijn zwierven. Goden in overvloed toen, een beetje fatsoenlijk stel barbaren wilden nog niet dood gezien worden zonder hun eigen model; goden deden opgeld voordat wetenschap ontstond en de mens door onderzoek en helder denken redenen ontdekten voor veel van de fenomenen die men dagelijks om zich heen zag. Maar de rede laat zich niet zo goed exploiteren als bijgeloof. Dus de mannen van God bleven het idee van deze fictieve figuur bevorderen, hielden vol dat hij de oorzaak was van alles om hen heen en beweerden dat zij met hem konden communiceren, en ja, hij was een man en hij had hen ingewijd om zijn wil aan de mensheid bekend te maken. Onnodig te zeggen dat “zijn wil” nogal profitabel bleek te zijn voor zijn zelfbenoemde dienaren. Dat is nog steeds zo. Aanhangers van religie zien hierin onomstotelijk bewijs voor de eeuwigdurende en onveranderlijke majesteit van hun god. Meer rationeel ingestelden zien het als het onderscheidend kenmerk van het niets.

   Gedurende de daarop volgende eeuwen werkte de geestelijkheid naarstig aan de verbetering van het aanzien van dit niets. Ze vonden veel eigenschappen uit om eraan toe te schrijven, om het allemaal echter te doen lijken. Beschrijvingen als: Almachtig, alwetend, alziend, genadig, alles kon eraan worden toegeschreven zo lang het maar een positieve klank had. Intellect was hiervoor niet nodig, men kan van alles toeschrijven aan het niets; het is moeilijk het gele nietbestaande van het blauwe te onderscheiden, het idee moest alleen maar blijven hangen. Dus begon de mythevorming, om tenslotte vastgelegd te worden in een boek dat men prompt heilig verklaarde. Maar die ene, gigantische tekortkoming in hun verkooppraat kon natuurlijk nooit verholpen worden: het bestaan van de hoofdfiguur aan te tonen. Want hoeveel prachtige bijvoeglijke naamwoorden ze ook aan het waanidee toewezen, ze konden het geen leven inblazen.

   Dus moest de geestelijkheid pure terreur aangrijpen. In de Duistere Middeleeuwen was dit niet moeilijk. De roomskatholieke kerk had vrijwel volledige macht verworven in Europa, ongeveer evenveel als de kerk nu weer in de Ierse Republiek heeft. Ze stelde haar Inquisitie in. Zij die van tegenstand werden verdacht werden eerst gruwelijk gemarteld en tenslotte op de brandstapel levend verbrand; dat zou ze leren niet alleen het niet-bestaande te respecteren, maar bovenal de geestelijkheid. Helaas, deze middelen zijn niet meer beschikbaar; in weerwil van religie is de beschaving sindsdien te ver gevorderd, zelfs in Ierland. Dus moest de geestelijkheid wereldwijd een nieuw idee bedenken om hun handel te beschermen. En dat vonden ze, en noemden het blasfemie.  

   Robert G. Ingersoll heeft ons de bovenstaande treffende karakterisering van dit kerkelijk dwangmiddel nagelaten. “Een misdaad zonder slachtoffer” zoals voormalig predikant Dan Barker het stelt.

   Nu is het, zoals we allen weten, onmogelijk het negatief te bewijzen van bijvoorbeeld Bertrand Russells porceleinen theepot in omwenteling om de aarde, roze vliegende alligators, het beroemde Vliegend Spaghetti Monster, of de god van de Hebreeën. Maar ik heb een manier bedacht om tenminste aan te tonen dat al die bijvoeglijke naamwoorden die de kerk aan het niet-bestaande heeft toegekend, niet meer zijn dan dat, niets meer zijn dan bijvoeglijke naamwooorden. Daartoe zal ik twee belangrijke ingrediënten van religieuze mythe combineren in één test: de kracht van het gebed en de zonde van blasfemie.

   U mag nu met mij meebidden, en desgewenst uw eigen sappige persoonlijke details in plaats van de mijne plaatsen. Daar gaan we dan, vouw uw handen:

   “Geëerde genadige God in de hemel, uw naam zij geprezen, ik smeek u dit gebed van uw nederige en zondige dienaar, die uw oneindige en onfeilbare goedheid onwaardig is, te verhoren. Want in een lang, heiligschennend en zondig leven heb ik uw Naam welhaast doorlopend geschonden, en toch schijnt dit tot nu toe aan uw alziende attentie te zijn ontgaan. Dus smeek ik u, niet alleen voor mijzelf, maar ook voor alle andere heidenen, om een manifestatie van uw Almacht. Alstublieft, Lieve Heer, tref mij nu met uw bliksem, zittend aan mijn bureau in midwinter, om alle heidenen te overtuigen. Dan zal ik uw Heilige Naam voor eeuwig prijzen in het hiernamaals. Laten we horloges synchroniseren: het is nu 9 januari, 2010, 15:38 CET. Amen.”

_____

Opgedragen aan al die moedige atheïstische mannen en vrouwen van Ierland die namens de rede durven protesteren, ondanks een overweldigende meerderheid in dat beklagenswaardige land.

__________________________________________________________________________________________________________________

Meer van deze auteur: